history

2017

  • Jethro Tull

  • Jethro Tull official website

    zondag 16 juli 19u45 - 21u15 UK

    We kunnen ons voorstellen dat sommigen een paar wenkbrauwen fronsten, toen we bekend maakten dat we deze band geboekt hadden, en ergens kunnen we dat begrijpen. En toch weer niet… Immers, Jethro Tull begon ooit, ruim vijftig jaar geleden als rechttoe-rechtaan bluesband en hun “This Was” uit 1968 was dan ook een onversneden bluesplaat.

    Dat de band later in de zogeheten progressieve rock terecht kwam en nog later in de folkrock, de elektronische rock en de hardrock, bewijst alleen maar de kwaliteit en de creativiteit van Ian Anderson en de zijnen: ze zijn nooit in één idioom vast blijven zitten, maar maakten zowat alle trends mee en overleefde ze ook allemaal, zelfs de wereldmuziek was niet lang vreemd voor hen en de plantenproductie bleef al die jaren erg groot: ze draait, verzamelplaten inbegrepen, rond de veertig stuks, wat we toch bepaald indrukwekkend mogen noemen.

    De Grammy’s hebben zich in de loop van de jaren opgestapeld, de platenverkoop loopt in de tientallen miljoenen en de derde generatie fans dient zich vandaag aan. U bent, met andere woorden, nog maar eens getuige van een stuk muziekgeschiedenis, die de blues als ruggengraat heeft. Achtenveertig jaar geleden waren we getuige van hun debuutconcert op Belgische bodem in – jawel, dat dorp bestààt – Londerzeel? Vandaag kijken we met evenveel genoegen als toen, omdat we onderhand weten dat de set ook nu weer de nodige verrassingen zal inhouden…

    Laten we overigens één ding nooit vergeten: the flute is a heavy metal instrument!

    last visit

    line-up

    • Ian Anderson [vocals, flute, acoustic guitar] Ι
    • Florian Ophale [guitar] Ι
    • Scott Hammond [drums] Ι
    • John O’Hara [vocals, piano, accordion] Ι
    • David Goodier [vocals, bass ] Ι
  • Jools Holland & his Rhythm & Blues Orchestra

  • Jools Holland & his Rhythm & Blues Orchestra official website

    zondag 16 juli 22u00 - 23u30 UK

    Jools “every inch a gentleman” Holland bereikt bij ons dit jaar de status van “regelmatige gast”: hij is er immers voor de derde keer en wie hem in 2008 meemaakte, herinnert zich een heus feestje, dat in de hoofden bleef hangen vanwege de vaart van het optreden en vooral vanwege de setlist, die van hit naar hit huppelde.

    De gewezen Squeeze-pianist en al jarenlange presentator van de BBC-show, die weliswaar heel vaak op een onzalig uur uitgezonden wordt, maar week na week voldoende fraais bevat om er een paar uur slaap voor in te leveren, is een dermate bezige bij en veelzijdige duizendpoot, dat een volledige brochure als deze niet zou volstaan om al zijn verwezenlijkingen op te sommen.

    Laten we er u een paar meegeven: drummer Gilson Lavis speelt al meer dan 35 jaar onafgebroken in Jools’ band. Jools werd door de grote Dr. John zelf gevraagd om zijn plaats aan de piano in te nemen, toe de Doctor, bij de opnames van een liveplaat op één nummer gitaar ging spelen. Hij speelde ook de pianopartij op “Good Thing” van The Fine Young Cannibals, dat in zeventien landen op nummer 1 stond in de hitparades en hij slaagde erin de Westerse leiders Chirac, Yeltsin, Clinton en Blair te laten dansen op een concert dat hij speelde op een bijeenkomst van de G8: het orkest zette “All You Need Is Love” van The Beatles in en Chirac dacht dat La Marseillaise ingezet werd en veerde recht, zoals het een rechtgeaarde Fransman betaamt. De anderen volgden en, toen bleek dat het om de song van de Beatles ging, begonnen ze van lieverlee wat onhandig te dansen. Schitterend verhaal uit de carrière van de man die méér muziekprogramma’s voor TV maakte, dan wie ook ter wereld.

    Jools en zijn bende spelen dit jaar maar één concert op Belgische grond, en daar bent u zo dadelijk getuige van. De ingrediënten zijn er allemaal: de charmante, geraffineerde bandleader zal als vanouds zijn troepen aanvuren en aanvoeren en aan het einde zullen we met zijn allen weer kunnen getuigen van een feestelijke afsluiter. Geen dank daarvoor, maar laat ons toch nog één goede raad meegeven: let u vooral eens op die ongelooflijke linkerhand van Jools!

    last visit

    line-up

    • Jools Holland [vocals, piano ] Ι
    • Gilson Lavis [drums] Ι
    • Mark Flanagan [guitar] Ι
    • David Swift [bass] Ι
    • Ruby Turner [vocals] Ι
    • Louise Marsden [vocals] Ι
    • Beth Rowley [vocals] Ι
    • Jon Scott [trumpet] Ι
    • Jason McDermid [trumpet ] Ι
    • Chris Storr [trumpet] Ι
    • Winston Rollins [trombone] Ι
    • Fayyaz Virji [trombone] Ι
    • Roger Goslyn [trombone] Ι
    • Derek Nash [saxophone ] Ι
    • Phil Veacock [saxophone] Ι
    • Michael Rose [saxophone] Ι
    • Lisa Grahame [saxophone] Ι
    • Nick Lunt [saxophone] Ι
  • Canned Heat

  • Canned Heat official website

    zondag 16 juli 18u00 - 19u15 USA

    Voor de derde keer zijn ze bij ons, de mensen die bijna vijftig jaar geleden de boogie naar Woodstock brachten. Natuurlijk zijn er in die vijf decennia nogal wat personeelswissels geweest, maar de muziek blijft onveranderlijk dezelfde.

    Dat wil zeggen een mix van blues en boogie, drijvend op stevig gitaarwerk en met veel respect voor de oude meesters. “Goin’ Up The Country” en “On The Road Again” kennen we allemaal en de samenwerking met wijlen John Lee Hooker wordt nog altijd en terecht als een mijlpaal beschouwd. Deze band is simpelweg een Instituut en wij, kleine Belgen mogen alvast één pluim op onze hoed steken: het is dankzij ons dat de band in de belangstelling blijft staan en het is dankzij de onvolprezen Walter de Paduwa van Radio 21, dat we met z’n allen de betekenis blijven kennen van deze band en van haar muziek. Walter begon elke uitzending met een Canned Heat-song en sloot altijd af met de goede raad: “don’t forget to boogie’. Daar kunnen we niets aan toevoegen en we kunnen u alleen maar vriendelijk verzoeken deze goede raad het komende uur ter harte te nemen en volop mee te gaan in het universum van Canned Heat: da’s goed voor lijf en leden!

    last visit

    line-up

    • Fito de la Parra [vocals, drums] Ι
    • Larry Taylor [bass/guitar] Ι
    • John Paulus [bass ] Ι
    • Dale Spalding [vocals, guitar, harmonica] Ι
  • The Magpie Salute

  • The Magpie Salute official website

    zondag 16 juli 16u15 - 17u30 USA

    Naar het schijnt, hebben de Engelsen de gewoonte een ekster vriendelijk te begroeten, als ze er een tegenkomen. Dat schijnt ongeluk af te wenden en die gewoonte heet daar “The Magpie Salute”. Rare jongens, die Engelsen…maar ze zorgden wel voor een heerlijke naam voor de nieuwe band rond Rich Robinson, een man, die duidelijk wat heeft met vogels, aangezien de groep waarvan we hem allemaal kennen “The Black Crowes” heette. Die band stond hier zes jaar geleden en hun concert van toen was zo’n beetje een afscheid. Vandaag is Rich dus terug, met in zijn zog gitarist Marc Ford en bassist Sven Pipien, die beiden ook al lid waren van de Crowes, net als zangeres Charity White.

    Deze formatie kwam er een beetje toevallig en het was alleen maar de bedoeling samen muziek te maken “for old times’ sake” en hooguit een drietal concerten te spelen. Die verkochten echter zodanig snel uit, dat Robinson niet anders kon dat het signaal van de fans begrijpen: ze wilden meer en dus krijgen we meer.

    Naar we konden achterhalen, ligt er nooit een setlist klaar en graaien de muzikanten naar hartenlust in de mand waarin ze méér dan honderd nummers verzameld hebben. Sommige zijn van de Crowes, andere van de nieuwe band van Rich, nog andere komen uit de nieuwe plaat van Marc Ford en tenslotte mag je je aan ongebruikelijke covers verwachten. Verwacht dus het onverwachte, maar weet dat de rock and roll hier het komende uur bij beken over uw hoofden zal stromen. Wie nog niet helemaal wakker was, zal daar straks geen last meer van hebben!

    last visit

    line-up

    • Rich Robinson [guitar ] Ι
    • Marc Ford [guitar ] Ι
    • Sven Pipien [bass] Ι
    • Joe Magistro [drums] Ι
    • Nico Bereciartua [guitar] Ι
    • John Hogg [vocals ] Ι
    • Charity White [vocal ] Ι
    • Adrien Reju [vocals ] Ι
    • Katrine Ottosen [vocals ] Ι
    • Michael Bellar [keys] Ι
  • The Bros. Landreth

  • The Bros. Landreth official website

    zondag 16 juli 14u45 - 15u45 CAN

    Onze programmator zag ook dit jaar weer de kans om uit te pakken met een groep uit de categorie “(voorlopig) goed bewaarde geheimen”. De Canadese broers Joey en David Landreth hadden het geluk op te groeien bij een vader, die als backing muzikant en als caféhouder actief was en een moeder, die hen muzikaal opvoedde op een dieet van John Hiatt, Ry Cooder, Lyle Lovett, Little Feat en Bonnie Raitt. Some guys have all the luck, zullen we maar zeggen.

    Het was dan ook niet echt een verrassing, toen de broers, nadat ze eerst als begeleiders aan de bak waren geweest bij verschillende bands, in 2013 beslisten hun eigen band op te richten. Hun voorlopig enige plaat kwam er al heel snel en, terwijl het de bedoeling was geweest daarmee wat lokale bekendheid bijeen te spelen om zo aan optredens te geraken, was de aandacht zodanig overweldigend, dat de plaat opgepikt werd door een grote Amerikaanse firma en opnieuw uitgebracht werd. Gevolg daarvan? Nog meer aandacht, letterlijk honderden concerten en lofbetuigingen van zowat iedereen, die de rootsmuziek een warm hart toedraagt en twee Awards van de Canadese muziekindustrie.

    Dat de grote John Oates zelf vroeg om in Nashville het voorprogramma te mogen spelen van de broers, zegt ongeveer alles. Ergens werd geschreven dat de Landreth Brothers een kruising zijn van Gov’t Mule en Little Feat en dat klopt volledig. Wij zijn dus uitermate trots u de soul en de Americana van de komende generatie te mogen aanbieden!

    last visit

    line-up

    • Joey Landreth [vocals, guitar] Ι
    • David Landreth [vocals, bass] Ι
    • Ariel Posen [vocals, guitar] Ι
    • Ryan Voth [drums] Ι
  • Saron Crenshaw

  • Saron Crenshaw official website

    zondag 16 juli 13u15 - 14u15 USA-NL

    Hoewel SaRon wellicht de minst bekende naam van onze affiche van dit jaar is, heeft hij, sinds hij in de jaren ’70 zijn opwachting maakte in de blues- en jazz scene rond New York, voldoende respect en accolades bijeen gespeeld om in 2011 in de Blues Hall of Fame opgenomen te worden en dat hoeft niemand te verwonderen. SaRon speelt al gitaar sinds zin tiende, koppelt een enorme virtuositeit aan een even grote muzikaliteit en kan vandaag beschouwd worden als de schatbewaarder van de “blues-met-een-soultwist”.

    Mensen als Bobby Rush, Denise LaSalle en Tyrone Davis zwaaien hem lof toe en hele groten als Robert Cray en B.B. King lieten hem openen op hun concerten. Dat wil heus wel wat zeggen, net als het feit dat de Gibson “Lucille”-gitaar, die hij bespeelt, door B.B. King zelf gesigneerd werd.

    De energie spat van zijn show af en u kan zich alvast voorbereiden op een flink interactieve set, want SaRon is nooit te beroerd om letterlijk tussen het publiek te gaan staan spelen.

    Wat ons betreft, wordt dit dé verrassing van deze editie!

    last visit

    line-up

    • Saron Crenshaw [vocals, guitar ] Ι
    • Bart Kamp [bass ] Ι
    • Bob Fridzema [Hammond B3] Ι
    • Frank Duindam [drums ] Ι
  • Johnny Mars & Michael Roach

  • Johnny Mars & Michael Roach official website

    zondag 16 juli 12u00 - 12u45 UK

    Heel, héél lang geleden, bij onze allereerste editie onder onze nieuwe naam, was Johnny Mars al eens bij ons en dus mogen we ons weer verheugen in een blij weerzien met een jongeman van nauwelijks 75, die in zijn carrière van bijna een halve eeuw de terechte titel van “King of the Blues Harp” verworven heeft.

    Johnny, een kind van “sharecroppers” -dat zijn kleine landbouwers, die een deel van hun oogst aan de landeigenaar moesten afstaan en dus niet geweldig ver van de slavernij verwijderd waren-, groeide op in Laurens, South Carolina, hij kreeg op zijn negende zijn eerste mondharmonica en trok, na de dood van zijn moeder, op zijn veertiende naar New York, waar hij in de plaatselijke clubs begon te spelen en lid werd van de groep Burning Bush, met wie hij in de jaren ’60 een paar singles opnam.

    Hij verhuisde naar Californië, richtte zijn eigen band op, toerde met Magic Sam en kwam in 1972 al naar Engeland spelen, ter promotie van zijn eerste LP, “Blues from Mars”. Dat was de start van een fijne loopbaan, die zich even vaak in Europa als in de USA afspeelde. Gaandeweg werd Johnny de norm inzake blues harmonica-spelen, zelfs in die mate dat een populaire groep als Bananarama een beroep op hem deed, toen ze een coverversie van “Long Train Running” opnamen. Dat was in 1991 en zes jaar eerder had hij dus al op ons podium gestaan, in de periode dat zijn “Life On Mars”-LP net uit was.

    Michael Roach van zijn kant, was één van de dertien kinderen van een gezin uit Washington, D.C. en hij is nu een prille zestiger. Hij kreeg zijn eerste gitaarlessen van groten als John Jackson en John Cephas en werd op die manier als vanzelf in de zogeheten Piedmont-blues ondergedompeld.Toen hij later naar Engeland verkaste, werd hij er mede-oprichter van de European Blues Association, hij bouwde de blues leerstoel uit aan de universiteit van Northampton en maakte een reeks radioprogramma’s over de blues voor de BBC.

    Ondertussen nam hij zijn eigen platen op -een zestal tot nu toe- en leerde aan het begin van deze eeuw Johnny Mars kennen, die ook al in Engeland aanbeland was. Dat deze twee heren zouden gaan samenwerken, stond dus een beetje in de sterren geschreven en vandaag zijn ze dus bij ons, met in hun rugzak, naast de zeventig jaar ervaring en de zestien platen, die ze bij elkaar opgeteld, bijeen gespeeld hebben, een ongelooflijk muzikaal meesterschap.

    Wie oud genoeg is om intussen al een en ander vergeten te zijn, wordt zo meteen weer bij de les gebracht. Wie jong genoeg is om nog niet alles te weten, schuift dadelijk een paar rijen vooruit in de rangorde der blueskenners. Maar los daarvan zijn deze twee heren van stand ook geweldig grappige entertainers, die u wàt graag mee op reis nemen naar de authentieke akoestische blues. Dit is een unieke gelegenheid, waarvoor u ons màg bedanken….

    last visit

    line-up

    • Johnny Mars [vocals, harmonica ] Ι
    • Michael Roach [vocals, guitar] Ι
  • ZZ Top

  • ZZ Top official website

    zaterdag 15 juli 22u00 - 23u30 USA

    Wat zijn we blij dat we in het alfabetisch overzicht van alle artiesten die ooit op ons podium stonden, vanaf vandaag een nieuwe hekkensluiter kunnen inschrijven. We hadden nooit een Z-artiest hier en nu krijgen we, na heel lang proberen meteen een ZZ over de vloer. ZZ TOP nog wel! U begrijpt dus dat we, toen de deal rond was, een dansje gepleegd hebben op de tonen van “Sharp Dressed Man”?

    ZZ TOP is de legende, die u straks de nacht zal insturen, na anderhalf uur boogie en southern rock, het materiaal waar ze, nu al bijna vijftig jaar lang hun handelsmerk van maken.

    Ze zijn zo goed als al die tijd met dezelfde bezetting blijven spelen en de enige van de drie heren, die geen baard heeft, heet Beard. Om maar te zeggen: deze drie kerels hebben gevoel voor humor, kennen hun vak door en door en spelen haast evenveel concerten per jaar als Bob Dylan.
    Toegegeven, tussen hun volle twee dozijn CD’s, staan een paar compilaties te blinken, maar platen als “Rio Grande Mud”, “Fandango!” of “Tejas” zouden in geen enkele collectie mogen ontbreken.

    Deze mannen spelen niet de Texas boogie of de Southern rock, ze ZIJN dat gewoon. Elk genre dat hun pad kruiste, van punk en new wave tot dance, wisten ze in hun muziek te integreren en het is dan ook niet verwonderlijk, dat ze in totaal meer dan 130 miljoen platen verkochten.

    Maak plaats voor een fenomeen, een ZZ TOP van het kaliber XXL. De Luxe!

    last visit

    line-up

    • Billy Gibbons [guitar, vocals] Ι
    • Dusty Hill [bass, vocals] Ι
    • Frank Beard [drums, vocals] Ι
  • The Red Devils

  • The Red Devils

    zaterdag 15 juli 19u45 - 21u15 USA

    Kon u uw ogen ook nauwelijks geloven, toen we deze toppers aankondigden? We moesten onszelf ook een paar keer in de arm knijpen, maar het is waar: de enige echte -en dus niet de voetballende Belgen met dezelfde roepnaam- Red Devils zijn te gast in Peer.

    Ze mogen dan al ruim twintig jaar geleden officieel gestopt zijn, het bloed blijkt ook hier te kruipen waar het niet kan gaan en dus werd er op geregelde tijdstippen op maandagavond toch nog gespeeld.

    Producer Rick Rubin, een regelmatige gast op de maandagavonden in de King King Club -hij producete ook hun “King King” album- bracht, jaren voor The Rolling Stones hun terugkeer naar hun roots zouden maken, The Red Devils en Mick Jagger al samen in de studio voor een sessie waarin ruim twintig nummers opgenomen werden. Slechts eentje daarvan, “Checkin’ Up On My Baby” werd officieel uitgebracht en de rest werd voer voor bootlegverzamelaars.

    Later riep Rubin The Red Devils nogmaals naar de studio, deze keer om wijlen Johnny Cash te begeleiden. De neerslag daarvan, kan u op de “Unearthed”-box van Cash beluisteren.

    Dat soort dingen werkt de mythevorming natuurlijk in de hand en vandaag, een kwart eeuw na de al genoemde King King-plaat, zijn de Devils weer onderweg.Natuurlijk niet meer met wijlen Lester Butler, maar wel met Pieter van der Pluijm, alias Big Pete, een jongeman die de mondharmonica ter hand nam, nadat hij de originele Red Devils aan het werk zag in de jaren ’90. De oude getrouwen Bill Bateman, Paul Size en Johnny Ray Bartel tekenen present en ook Mike Flanigin, die vroeger al eens meespeelde, maar later naar de groep van Jimmie Vaughan ging, speelt mee ten dans.

    De formule is niet gewijzigd, al zijn de koks niet meer dezelfden van toen: Amerikaanse, gruizige, zompige rock, opgesierd met Nederlandse jeugdige aanpak: dat geeft een heerlijk brouwsel en wij zijn wàt trots dat we u dat mogen serveren!

    last visit

    line-up

    • Big Pete [vocal, harmonica] Ι
    • Paul Size [lead guitar] Ι
    • Mike Flanigin [rhythm guitar ] Ι
    • Jonny Ray Bartel [bass ] Ι
    • Bill Bateman [drums] Ι
  • The Blind Boys of Alabama

  • The Blind Boys of Alabama official website

    zaterdag 15 juli 18u00 - 19u15 USA

    Het verhaal van dit instituut – anders kan je The Blind Boys of Alabama toch niet noemen – is al heel vaak verteld, ook in deze kolommen, want deze band stond hier ook al in 1991 en 1993, maar voor de jongeren onder u toch nog even de korte versie: de groep ontstaan in de late jaren’30 van vorige eeuw aan het Alabama Institute for The Negro Blind en ze bestaat dus meer dan 75 jaar en de huidige frontman, Jimmy Carter, was er toen al bij.

    In de jaren ’60 deden ze benefietconcerten voor Dr. Martin Luther King, in de jaren ’80 wonnen ze hun eerste Obie Award, ze leidden eigenhandig de revival van de gospel vanaf de jaren ’90 en speelden en zongen voor drie verschillende presidenten in het Witte Huis. Met hun “Spirit of the Century” op het Real World label van Peter Gabriel uit 2001 wonnen ze hun eerste Grammy Award en ondertussen hebben ze er vijf bijeen gezongen.

    Hun “Way Down In The Hole” werd de themasong voor het eerste seizoen van “The Wire”,en er kwamen samenwerkingen met Robert Randolph, Mavis Staples, Aaron Neville, Ben Harper, The Preservation Hall Jazz Band en heel recent nog, Justin Vernon van Bon Iver.

    Springlevend zijn ze dus en elke hype, elke nieuwe stroming binnen de muziek, weten ze te doorstaan, doordat hun liederen puur en authentiek zijn. De Blinde Jongens zijn al een tijdje Blinde Grijsaards, maar ons respect wordt er met het jaar alleen maar groter op. Voor de derde keer mogen wij met hen de lof van de Heer zingen en, wie er zesentwintig jaar geleden bij was, hier, op die hete zondagmiddag, zal het zich voor altijd herinneren: het dak ging er gewoon af.

    Een nieuwe generatie Peer-gangers staat klaar om bekeerd te worden en de predikers zij in da house…Hallelujah! Praise The Lord!

    last visit

    line-up

    • Jimmy Carter [vocals ] Ι
    • Ben Moore [vocals] Ι
    • Paul Beasley [vocals] Ι
    • Eric “Ricky” McKinnie [vocals] Ι
    • Joey Williams [lead guitar] Ι
    • Stephen Ladson [bass ] Ι
    • Peter Levin [Hammond B3] Ι
    • Austin Moore [drums] Ι
  • Mike Zito

  • Mike Zito official website

    zaterdag 15 juli 16u15 - 17u30 USA

    Toen we, vier jaar geleden, Mike Zito voor het eerst aan u mochten voorstellen, hadden we het nog over al wat hij zichzelf op de hals haalde in zijn jeugdjaren en over de angst van zijn ouders, dat het nooit meer goed zou komen met hun zoon.

    We zijn dus vier jaar verder en wat blijkt? Het gaat prima met Mike: sinds zijn vorige dubbele passage hier, maakte hij alweer twee geweldige nieuwe CD’s, wat zijn totaal op een vol dozijn brengt en hem in de absolute top van de bluesrock katapulteert.

    Dat het leven vol verrassingen zit en dat je uiteindelijk toch goed terecht kunt komen, dàt is vandaag het levensmotto van de man die nog altijd een stem van donkerbruine signatuur heeft en een gitaarklank, die uit de duizend te herkennen is.

    Wie hem vier jaar geleden bij ons bezig zag, die staat vandaag al ruim vooraan klaar om geen seconde te missen van wat alweer een stomend feestje gaat worden want Mike werkt graag iedereen, zichzelf inbegrepen, in het zweet!

    last visit

    line-up

    • Mike Zito [vocals, guitar] Ι
    • Zach Zito [guitar ] Ι
    • Terry Dry [bass] Ι
    • Math Johnson [drums] Ι
  • Jon Cleary

  • Jon Cleary official website

    zaterdag 15 juli 14u45 - 15u45 USA

    Wat vliegt de tijd toch snel: negen jaar geleden is het al, dat Jon Cleary, hèt gezicht bij uitstek van de hedendaagse New Orleans scene, bij ons te gast was. Ruim vijfendertig jaar zit hij in de business en werkelijk iedereen kent zijn pianowerk en zijn talenten als songschrijver en begeleider van Dr. John tot Taj Mahal, van Elvis Costello tot Bonnie Raitt. Merkwaardig daarbij is, dat Jon niet eens van de Crescent City afkomstig is, maar er wel terecht kwam nadat hij in zijn Engelse geboortestad zijn middelbare studies had afgerond. Zijn oom, gitarist Johnny Johnson, was er net gaan spelen en had een koffer vol met obscure singles voor hem meegenomen en de telkens weer terugkerende namen als “Neville” en “Toussaint” bleken een onweerstaanbare aantrekkingskracht op de jongeman uit te oefenen. Hij ging er dus eens kijken, raakte in de ban van de New Orleans funk en blues en is er eigenlijk nooit meer weggegaan.

    Vandaag is hij acht soloplaten ver in zijn carrière en wie de onvolprezen reeks “Treme” op TV zag, kon daar een beeld krijgen van de plaats die Jon er intussen bekleedt: hij is betrokken bij alles wat er echt toe doet en wordt door iedereen gevraagd en gerespecteerd.

    De eigen carrière krijgt nu even voorrang en de nagelnieuwe jiveplaat “Live @ Chickie Wah Wah” laat ons al een beetje vermoeden wat zijn set vandaag gaat inhouden: the best of the best of New Orleans Funk. Wij zijn geneigd dit concert nu al een beetje legendarisch te zullen vinden….

    last visit

    line-up

    • Jon Cleary [vocals, piano] Ι
    • Cornell Williams [bass ] Ι
    • Nigel Hall [keys ] Ι
    • A.J. Hall [drums] Ι
  • Walter Broes & The Mercenaries

  • Walter Broes & The Mercenaries

    zaterdag 15 juli 13u15 - 14u15 BE

    We willen zelfs niet eens meer proberen uit te vissen hoe vaak Walter Broes al op ons podium stond. Minstens vijf keer met The Seatsniffers plus nog een keer of wat als lid van gelegenheidsbands en als presentator. Kortom: Walter is stilaan deel geworden van het Peermeubilair en net daarom -en omdat hij gewoon altijd goed is- zijn we zo blij met zijn nieuwe band en de nieuwe plaat “Movin’ Up”, die, zo begrijpen we uit de unaniem lovende perscommentaren, haar titel meer dan waar maakt.

    Als je al één mens als “Godfather van de Belgische Rootsrock” mag bestempelen, dan is het Walter wel. De Mercenaries van dienst – drummer Lieven Declerck en bassist Clark Kenis – zijn ook niet meteen de lichtste jongens, zoals u ongetwijfeld zal gaan merken. Dus: Brylcreem en kammetje binnen handbereik, dansschoenen opgeblonken, heupen netjes opgewarmd en losgeschud en ademhaling onder controle? Dan bent u klaar voor een geweldige trip.

    last visit

    line-up

    • Walter Broes [vocals, guitar ] Ι
    • Clark Kenis [upright bass ] Ι
    • Lieven Declerck [vocals, drums] Ι
  • Barrelhouse

  • Barrelhouse official website

    zaterdag 15 juli 12u00 - 12u45 NL

    Eerlijk gezegd, waren we ook een beetje verbaasd bij de vaststelling dat Barrelhouse nu pas voor de tweede keer op ons podium staat. Tweeëntwintig jaar is het al geleden, dat Tineke Schoemaeker en haar bende nog bij ons waren en daar past alleen een nederig excuus bij: dit had nooit zo lang mogen duren. Maar u weet: gedane zaken nemen geen keer. Niet-gedane zaken evenmin en dus zijn we heel erg blij met de terugkeer van Nederlands grootste live
    Bluesinstituut. Hun jongste plaat, ­“Almost There” – hun negentiende! – is er weer eentje om duimen en vingers bij af te likken en, mensen die het kunnen weten, vertellen dat die plaat gewoon live in de studio werd opgenomen.

    Dat belooft dus een zaterdagopener te worden, die u zich nog lang zal heugen. Argumenten genoeg om er bij te zijn: de stem van Tineke, de gitaren van de LaPorte’s, de piano van Han Van Dam en de ritmetandem Dros/Sligting. Er zijn al kathedralen gebouwd op minder stevige funderingen!

    last visit

    line-up

    • Tineke Schoemaker [vocals] Ι
    • Johnny LaPorte [guitar] Ι
    • Han van Dam [piano] Ι
    • Guus LaPorte [guitar] Ι
    • Jan Willem Sligting [electric bass, double bass, accordeon ] Ι
    • Bob Dros [drums] Ι
  • The King (A) Live

  • The King (A) Live

    vrijdag 14 juli 23u15 - 0u45 BE

    Over een maand zal het veertig jaar geleden zijn dat Elvis Presley overleed en dus is er ook hier een aanleiding tot een eerbetoon. The King mag dat, op het eind van zijn carrière, een beetje een zielige figuur geweest zijn, hij heeft wel de rock & roll gekneed en vorm gegeven.

    Dat dachten ook een aantal muzikanten van bij ons en zij zorgden er begin maart voor, dat in Peer en omgeving een aantal kartonnen Elvissen opdoken, waarmee selfiewedstrijden georganiseerd werden.

    Rusty Roots-voorman Jan Bas kruipt op akelig precieze wijze onder de huid van The King en maakt zo zijn derde verschijning op ons podium.

    Bevriende muzikanten van Mad About Mountains en JJR vervolledigen de bemanning van deze directe vlucht naar Graceland, waarop we anderhalf uur lang meegenomen worden naar het universum van The King. U kan alvast voor bakkebaarden beginnen te sparen!

    last visit

    line-up

    • Jan Bas [vocals] Ι
    • Jimmy Schrijvers [guitar] Ι
    • Davy Jansen [bass] Ι
    • Tjeu Martens [trumpet] Ι
    • Bert Steegmans [trombone] Ι
    • Wim Wouters [sax] Ι
    • Simon Lenearts [piano] Ι
    • Annemie Breukers [vocals] Ι
    • Frederik Gielis [bodyguard] Ι
    • Nico Vanhove [drums] Ι
  • James & Black

  • James & Black official website

    vrijdag 14 juli 21u45 - 22u45 USA - BE

    Oftewel Bruce James en Bella Black. Hij komt uit Houston, Texas en stond in het verleden met Tunji & The Bruce James Soultet op podia samen met Dr. John, Leon Russell, Hugh Masekela en Jimmy Smith.Zij had haar wiegje staan in Indian Hills, Texas en leerde haar bijzondere contra alto stem gebruiken in het lokale kerkkoor.

    Samen wijden ze zich sinds een jaar of zes aan het verspreiden van de “guerilla soul”, die eigentijdse vorm van southern soul, die ontsprong in de zuidelijke Verenigde Staten.

    In 2012 verkasten ze naar Europa en sindsdien spelen ze ruim 150 concerten per jaar, gaande van de kleinste clubs tot de grootste festivals. Hun platen, eentje live en eentje in de studio, werden in België gemaakt. Hun kersverse CD “This Time” wordt op onze festivalweide in primeur voorgesteld.

    De band wordt vervolledigd door de Belgische bassist Nicolas Thys -bekend van zijn werk met Zap Mama en Toots Thielemans- en de Franse drummer Felix Sabal, die zijn sporen verdiende bij Prince en Paul Simon. Jaja, James & Black herkennen een goeie muzikant als ze er een zien! Otis is dan wel niet meer onder ons en Aretha krijgen we niet vaak meer te zien, maar met James & Black komen we toch heel aardig in de buurt: vuurwerk en kippenvel gegarandeerd!

    last visit

    line-up

    • Bruce James [vocals, piano] Ι
    • Bella Black [vocals] Ι
    • Max Benassi [guitar] Ι
    • Nicolas Thys [bass] Ι
    • Felix Sabal Lecco [drums] Ι
    • Dree Peremans [trombone ] Ι
    • Jeroen Capens [saxophone ] Ι
    • Loic Dumoulin [trumpet] Ι
  • Rumours, 40 years

  • Rumours, 40 years

    vrijdag 14 juli 20u15 - 21u15 BE

    Nu we toch in de herdenkingssfeer zitten, wordt het moeilijk om voorbij te gaan aan wat al decennia lang als dé Break-Up plaat aller tijden. Fleetwood Mac maakte exact veertig jaar geleden “Rumours”, toen al onmiddellijk één der snelst verkopende LP’s uit de popgeschiedenis en vandaag nog altijd een bron van popparels. U kent ze vast wel: “Go Your Own Way”, “Don’t Stop”, “Dreams”, de bijna-instrumental “Never Going Back Again”, “The Chain”…ze staan bij ongeveer iedereen die tussen de 7 en 77 jaar oud is, in het collectieve geheugen gegrift.

    Nochtans was de sfeer in de studio er een, waarbij de bandleden elkaar net niet de ogen uitkrabden: relaties-van-jaren waren kapot gegaan, de groep moest almaar meer presteren onder druk van het succes en de artistieke visies liepen niet langer eensgezind dezelfde richting uit…

    En toch werd dit de plaat, waarmee Fleetwood Mac zich onsterfelijk maakte, zodat we het vandaag niet meer dan passend vinden u een uur lang mee te nemen naar The Record Plant in Sausalito, Californië. Zeven muzikanten van hier, allemaal “Rumours”-adepten, nemen de rollen van Lindsey, Mick, John, Stevie en Christine over en brengen de songs opnieuw tot leven. Fééstje!

    last visit

    line-up

    • Sara Gilis [vocals, keys] Ι
    • Marco Cirone [vocals, guitar] Ι
    • Ilse Govaerts [vocals] Ι
    • Rob Vanspauwen [guitar] Ι
    • David Broeders [guitar] Ι
    • Kevin Maenen [bass ] Ι
    • Alessio Di Turi [drums] Ι
  • Winterland ’76

  • Winterland ’76

    vrijdag 14 juli 19u00 - 19u45 BE

    Hoe kunnen we deze 33ste editie beter aftrappen, dan met een eerbetoon aan The Band, een schat aan talent, die sinds veertig jaar de naamgever bij uitstek was aan alles wat muziek maakt en als groep (h)erkend wil worden?

    Op 25 november was het veertig jaar geleden dat The Band voor de allerlaatste keer in originele bezetting op het podium stond in de legendarische Winterland in San Francisco. Dat werd één van de mijlpalen uit de rockgeschiedenis en er werd die avond ook één van de grootste rockfilms aller tijden opgenomen door Martin Scorsese: The Last Waltz.
    Het feestje van toen, werd mee opgeluisterd door talloze gastmuzikanten, van wie velen in de loop der jaren ook onze affiche hebben gesierd, denk maar aan Van Morrison, Dr. John of Bob Margolin, die toen gitaar speelde bij Muddy Waters.

    Vandaag nemen zes jonge muzikanten van bij ons de plaatsen in van Rick Danko, Levon Helm, Robbie Robertson, Richard Manuel en Garth Hudson en brengen zij hun hedendaagse versie van het muzikale erfgoed van The Band.
    Verplicht voor al wie oud genoeg is om het origineel gekend te hebben en onmisbaar voor wie daar te jong voor is!

    last visit

    line-up

    • Gianni Marzo [vocals, guitar] Ι
    • Piet De Pessemier [vocals, guitar] Ι
    • Dimitri Vossen [vocals, bass] Ι
    • Hans De Prins [keys] Ι
    • Brecht Plasschaert [vocals, piano] Ι
    • Maarten Moesen [vocals, drums] Ι